Marketing, Online Marketing, Prawo, Podatki – wiedza dla biznesu

Opłata administracyjna.

Podmiot,

osoby fizyczne,

prawne,

jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej.

Przedmiot,

czynności urzędowe wykonywane przez organy podległe radzie gminy pod warunkiem, że czynności te nie są objęte opłatą skarbową.

Stawki,

ustawa określa max. stawki, Rada Gminy określa w drodze uchwały inne stawki.

Opłata miejscowa.

Podmiot,

osoby fizyczne przebywające czasowo w celach wypoczynkowych, zdrowotnych lub turystycznych w miejscowościach posiadających korzystne właściwości klimatyczne, walory krajobrazowe.

Wykaz tych miejscowości ustala wojewoda na wniosek Rady Gminy po uzgodnieniu z ministerstwem Ochrony Środowiska.

Stawka,

max wynosi za 1 dzień (1,32zł).

Zwolnienia,

placówki dyplomatyczne pod warunkiem wzajemności;

od osób przebywających w szpitalach lub zakładach uzdrowiskowych oraz sanatoriach;

od osób niewidomych i ich przewodników; od podatników podatku od nieruchomości z tytułu posiadania domków letniskowych;

od zorganizowanych grup dzieci i młodzieży szkolnej.

Opłata targowa

 

Podmiot,

osoby fizyczne,

prawne,

jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, dokonujących sprzedaży na targowiskach.

 

Przedmiot,

dokonywanie sprzedaży na targowiskach.

Stawki,

kwotowe, ustawowe, dzienne max. (478,22zł).

 

Zwolnienia,

osoby i jednostki, które są podatnikami podatku od nieruchomości w związku z nieruchomością znajdującą się na terenie targowiska.

 

Targowisko, są to wszelkie miejsca, w których prowadzony jest handel, w szczególności z ręki do ręki, koszów, stoisk, wozów konnych, pojazdów samochodowych, a także sprzedaż zwierząt, środków transportowych i części do środków transportowych.

Podatek od posiadania psów.

Podmiot,

osoby fizyczne posiadające psa.

Przedmiot,

psy.

Podstawa,

ilość posiadanych psów.

Stawka, od 1 sztuki max-31,74zł.

Zwolnienia,

pod warunkiem wzajemności- od członków personelu przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych;

z tytułu posiadania psa będącego pomocą dla osób kalekich;

od osób w wieku powyżej 70lat prowadzących samodzielnie gospodarstwo domowe, od jednego psa;

z tytułu posiadania psów utrzymywanych w celu pilnowania gospodarstw rolnych, 2 psy na gospodarstwo.

Podatek od środków transportu.

 

Podmiot podatku,

osoby fizyczne;

osoby prawne;

jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej,

osoby te i jednostki muszą być właścicielami środków transportowych na które środek transportowy został zarejestrowany; jeżeli środek taki stanowi własność więcej osób, obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na wszystkich właścicielach;

gdy nastąpi zmiana właściciela, obowiązek ciąży na poprzednim właścicielu do końca miesiąca, w którym nastąpiła zmiana.

 

Przedmiot opodatkowania,

samochody ciężarowe o ładowności od 2-12ton;

samochody ciężarowe o ładowności powyżej 12ton;

ciągniki siodłowe i balastowe;

przyczepy i naczepy o ładowności 5ton, z wyjątkiem wykorzystywanych na cele rolnicze przez podatnika podatku rolnego; autobusy.

 

Powstanie obowiązku podatkowego,

powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został zarejestrowany; gdy nabyto środek transportowy zarejestrowany od pierwszego dnia miesiąca obowiązek następuje po miesiącu od dnia nabycia;

obowiązek wygasa z końcem miesiąca, w którym środek transportowy zostaje wycofany na stałe lub zbyty;

 

Terminy i sposoby rozliczeń,

organem podatkowym jest organ gminy, na terenie którego znajduje się miejsce zamieszkania lub siedziby podatnika;

rada gminy w drodze uchwały określa wysokość stawek, z tym, że roczna stawka nie może przekroczyć maksymalnych stawek ustawowych;

przy określaniu stawek należy uwzględnić;

rodzaj środka transportowego,

ładowność,

masę całkowitą,

wiek,

nacisk na siodło ciągnika,

liczbę miejsc do siedzenia.

Podatek płatny jest w dwóch równych ratach w terminie do dnia 15lutego i do 15września każdego roku;

gdy obowiązek powstał po dniu 15lutego a przed 1września, podatek płatny jest w dwóch ratach, 1-w ciągu 14 dni od powstania obowiązku, 2-do dnia 15 września roku podatkowego;

gdy obowiązek powstał po dniu 1września, podatek płatny jest w terminie 14 dni od powstania obowiązku;

gdy obowiązek powstał lub wygasł w ciągu roku, stawki ulegają obniżeniu proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których istniał obowiązek;

podatek uiszcza się na rachunek budżetu gminy.

 

Zwolnienia,

pod warunkiem wzajemności-środki będące w posiadaniu przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych, misji zagranicznych, członków personelu;

środki transportowe stanowiące zapasy mobilizacyjne.

Podatek od nieruchomości, ustawa a dnia 12 stycznia 1991r. O podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z dnia 30.01.1991r.), ostatnia zmiana 21.11.20001r. ( Dz.U. z 2000r. Nr. 88 poz. 983).

 

Podmiot podatku,

osoby fizyczne;

osoby prawne;

jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, które:

- są właścicielami lub samoistnymi posiadaczami nieruchomości albo obiektów budowlanych nie złączonych trwale z gruntem;

- są użytkownikami wieczystymi nieruchomości lub ich części;

- są posiadaczami nieruchomości albo obiektów budowlanych nie złączonych trwale z gruntem, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie wynika z umowy zawartej z właścicielem lub z innego tytułu prawnego, a także umowy zawartej z Agencją Własności Rolnej skarbu Państwa albo z ustanowionego zarządu;

- posiadają bez tytułu prawnego nieruchomości lub ich część albo obiekty budowlane nie złączone trwale z gruntem, stanowiące własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem nieruchomości wchodzących w skład Zarządu Własności Rolnej Skarbu Państwa lub będących w zarządzie Lasów Państwowych.

 

Przedmiot opodatkowania,

- budynki lub ich części;

- budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż

działalność rolnicza lub leśna;

- grunty objęte przepisami o podatku rolnym lub leśnym związane z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza lub leśna oraz nie sklasyfikowane grunty, które nie są gruntami rolnymi, a położone są na terenie miast a także grunty, które zostały wyłączone decyzją administracyjną niż cele inne niż rolnicze lub leśne;

- grunty pod jeziorami, grunty zajęte niż zbiorniki wodne retencyjne lub elektrowni wodnych.

 

Podstawa opodatkowania,

dla budynków lub ich części powierzchnia użytkowa mierzona po wewnętrznej długości ścian, z wyłączeniem klatek schodowych oraz szybów wind;

dla budowli ich wartość ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę amortyzacji w tym roku, jeżeli obowiązek podatkowy od budowli powstał w ciągu roku podatkowego, podstawę opodatkowania stanowi wartość ustalona do obliczenia amortyzacji na dzień powstania obowiązku podatkowego;

dla gruntów, powierzchnia tych gruntów.

 

Stawki podatkowe, wysokość tych stawek określa Rada gminy, lecz podatek ten nie może przekroczyć rocznie;

od budynków mieszkalnych lub innych ich części (0,41zł) od 1m² powierzchni użytkowej;

od budowli 2% ich wartości.

 

Powstanie obowiązku podatkowego,

obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności powstania tego obowiązku;

obowiązek powstaje z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowla została ukończona/ rozpoczęto użytkowanie budynku lub jego części przed ich wykończeniem;

gdy nastąpi zmiana sposobu wykorzystania budynku albo gruntu lub ich części, podatek ulega obniżeniu lub podwyższeniu, poczynając od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła zmiana;

obowiązek wygasa z upływem miesiąca, w którym ustały okoliczności tego obowiązku; gdy obowiązek powstał lub wygasł w ciągu roku, podatek za ten rok ustala się proporcjonalnie do liczby miesięcy, w którym istniał obowiązek.

Terminy i sposoby rozliczeń,

osoby fizyczne są zobowiązane złożyć właściwemu organowi gminy wykaz nieruchomości, sporządzony wg. ustalonego wzoru na formularzu w terminie

14 dni od powstania obowiązku podatku oraz informować ten organ o zaistnieniu zmian,

14 dni od ich zaistnienia;

podatek od osób fizycznych na rok podatkowy ustala w drodze decyzji wójt (burmistrz, prezydent) właściwy dla miejsca położenia nieruchomości;

podatek jest płatny w 4 ratach od dnia 15marca, 15maj, 15września, 15listopada roku podatkowego;

gdy w ciągu roku podatkowego nastąpi wygaśnięcie obowiązku lub zaistnieją zmiany wówczas wójt dokonuje zmiany decyzji;

 

osoby prawne , jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, jednostki organizacyjne Agencji Własności Rolnej Skarbu państwa oraz jednostki organizacyjne Lasów Państwowych, są zobowiązane:

do 15stycznia właściwemu dla miejsca położenia nieruchomości złożyć deklarację na dany rok, która ma być złożona wg. ustalonego wzoru;

gdy obowiązek powstał po terminie 15stycznia to w terminie 14 dni od zaistnienia powstania tego obowiązku;

gdy zaistniały zmiany należy odpowiednio skorygować deklarację-14 dni od dnia zaistnienia zmiany;

należy wpłacić podatek na rachunek budżetu gminy za poszczególne miesiące, w terminie do dnia 15 każdego miesiąca.

 

Zwolnienia od podatku,

nieruchomości zajęte na potrzeby organów administracji samorządu terytorialnego;

nieruchomości będące własnością państw obcych lub organizacji międzynarodowych, przeznaczone na przedstawicielstwa dyplomatyczne, urzędy konsularne, pod warunkiem wzajemności;

budowle i grunty, pasy drogowe dróg publicznych;

budowle transportu kolejowego, lotnisk, portów morskich i rzecznych;

budowle związane z wytwarzaniem energii lub ciepła, linie elektroenergetyczne przemysłowe, rozdzielcze, rurociągi i przewody sieci gazów, ciepła, paliw, wody, budowle oczyszczalni ścieków i związane z procesem poboru i udoskonalania wody;

grunty pod wodami płynącymi, kanałami ;

budynki gospodarcze związane z działalnością leśną, gospodarstwa rolne, budynki gospodarcze związane z działalnością rolniczą;

budowle zabytkowe; muzea.

Zasady opodatkowania.

 

Zasady sformułowane przez A. Smitha:

Zasada dogodności, każdy podatek winno się ściągać w takim czasie i w taki sposób by podatnikowi było jak najdogodniej go zapłacić;

w przypadkach pośrednich dotyczących dóbr konsumpcyjnych, dogodność polega na tym, że konsument płaci podatek stopniowo, w małych ilościach, w miarę jak kupuje;

w podatkach od czynszu z ziemi lub z domów dogodność polega na tym, że pobór następuje wówczas, gdy istnieje największe prawdopodobieństwo, że podatnik ma go czym zapłacić.

 Zasada równości, termin płatności, sposób zapłaty, suma jaką należy zapłacić powinny być jasno i zrozumiale określone.

 Zasada taniości, koszty realizacji podatku państwo powinno utrzymywać na możliwie najtańszym poziomie;

jest to konieczne, aby jak największy udział procentowy dochodów z opodatkowania przypadł na rzecz dobra ogólnego, a nie były pochłonięte przez administrację podatkową.

Zasada równości,

 

koncepcja beneficyt, (ekwiwalencji korzyści), traktuje ona podatek jako opłatę ponoszoną przez obywateli za udzieloną im ze strony państwa ochronę;

wysokość ciężaru podatkowego powinna być wypadkową korzyści jakie podatnik czerpie z działalności państwa;

koszt świadczeń państwowych w odniesieniu do poszczególnych obywateli mają różną wysokość;

występuje prawidłowość, człowiek zamożny odnosi większe korzyści z działalności państwa niż biedny.

Koncepcja ability-to-pay ( zdolności płatniczej), została sformułowana w oparciu o wyróżnienie trzech rodzajów prywatnych dochodów będących przedmiotem opodatkowania, renta-zysk-płaca;

nikt nie powinien płacić wyższych podatków, niż jest w stanie płacić, albowiem państwo, które chce dalej istnieć musi troszczyć się o finanse swych obywateli;

rozkład ciężaru podatkowego w zależności od zdolności płatniczej oznacza rozkład ze względu na wysokość dochodu.

Systemy podatkowe.

 

System podatkowy, jest to całość, która ogarnia wszystkie występujące podatki;

 

jest to ogół podatków pobieranych w danym państwie, w danym czasie pozostających ze sobą w pewnych związkach ukształtowanych w toku rozwoju historycznego.

 

Wyróżniamy:

 

System historyczny, powstał przez ewolucję w dobie przemian na przełomie wieków.

 

System racjonalny, został on zbudowany i wprowadzony wg. z góry przyjętych założeń.

 

System podatkowy jest wypadkową wpływów i kompromisów:

ekonomicznych,

politycznych,

społecznych.

 

W systemie podatkowym wyróżniamy kilka subsystemów:

podatków i opłat lokalnych; podatków i opłat krajowych (stanowych i regionalnych); opodatkowania podmiotów gospodarczych (spółek i przedsiębiorstw zarobkowych); opodatkowania gospodarstw domowych.

Systematyka podatku.

 

Kryterium przedmiotowe, kryterium to nawiązuje do ekonomicznego procesu powstawania i użytkowania dochodu;

w procesie tym dochód najpierw kształtuje przychód, następnie zostaje ustalony przychód minus koszty i konsumpcja.

Przychodowe, opodatkowaniem jest tu objęty dochód brutto a więc bez uwzględnienia kosztów uzyskania;

jest to podatek łatwy w wymiarze i poborze, gwarantuje budżetowi państwa dochody, niezależnie od tego, jaki będzie ostateczny rezultat finansowy; źródłami uzyskania przychodu mogą być:

czynsze dzierżawcze,

nieruchomości kapitału,

prowadzi to do tworzenia w określonym systemie podatkowym kilku rodzajów podatków przychodowych.

Dochodowe, ta forma opodatkowania uzależnia wysokość podatku od osiągniętego wyniku finansowego;

jest to wytwór nowoczesnej myśli podatkowej i jest reakcją na niedoskonałości podatków przychodowych, które nie uwzględniają elementów osobowych opodatkowania;

dochód w sensie podatkowym, wyraża sumę zindywidualizowanych przychodów netto, uzyskiwanych w pewnym okresie czasu z poszczególnych źródeł przychodów,

 

Dochód = Przychód- Koszty.

Majątkowe, przedmiotem opodatkowania jest majątek lub też jego przyrost; podatki te określane są mianem realnych;

płacone są one z dochodu i mają charakter nominalny; w sensie prawnym podatek jest majątkowy, gdy jego konstrukcja prawna, a zwłaszcza przedmiot i podstawa opodatkowania dotyczą posiadania majątku w całości lub jego składników, nabycia lub zużycia, a także przyrostu majątku;

wyróżniamy tutaj podatki:

od stanu majątku,

od zmiany praw majątkowych,

od przyrostu majątku.

Konsumpcyjne, w sensie ekonomicznym źródłem tych podatków jest dochód wydatkowany, czyli kwota produktu umniejszona w cenie;

rzeczywisty ciężar podatku ponosi ludność.

Obrotowe, za swój przedmiot opodatkowania mają czynności związane zarówno z przychodem, dochodem lub majątkiem.

 

Kryterium ponoszenia ciężaru podatkowego, kryterium to ma związek z teorią przerzucalności podatku, która polega na przesunięciu przez podatnika ciężaru na inny podmiot;

może on powodować wzrost cen towarów i usług zbywalnych przez podatnika,

jest to przerzucanie w przód;

obniżenie cen nabywanych przez podatnika , przerzucenie w tył.

 

Pośrednie, oddziaływają regresywne w stosunku do dochodów ludności;

są wyrazem preferencji fiskalnej funkcji podatku;

ich zaletą jest to, że dotyczą dochodu zużywanego na zakup dóbr i usług.

Bezpośrednie, występują, gdy normatywnie określone źródło podatku, przedmiot i podmiot są zbieżne z rzeczywistym źródłem ekonomicznym podatku i przedmiotem podatku;

stwarzają przesłanki do respektowania zdolności płatniczej podatnika;

umożliwiają indywidualizację ciężaru podatkowego;

są tu możliwe do zastosowania ulgi, zwolnienia, wyłączenia.

 

Kryterium podmiotowe:

wg. podmiotu czynnego, są to podatki na rzecz kościołów i innych związków wyznaniowych oraz innych związków niepublicznych; podmiotem czynnym jest państwo lub inny związek publicznoprawny.

 

wg. podmiotu biernego, są to podatki od gospodarstw domowych i podmiotów gospodarczych;

podmiotem biernym jest podmiot na, który państwo lub inny związek publicznoprawny nakłada obowiązek podatkowy.

Wg. powyższego kryterium wyróżniamy podatki:

od osób fizycznych;

od osób prawnych;

spółek jawnych, komercyjnych, cywilnych.

 

Wg. innej systematyki: podatki państwowe, samorządowe.

Podatki zwyczajne i nadzwyczajne, nakłada się je w wyjątkowych sytuacjach,

np. powodziowe;

 

celowe, należą do nich podatki, zasób środków majątkowych,

np. na rehabilitację osób niepełnosprawnych.

 

Inne podziały podatków;

Miarowe, konstruowany jest z uwzględnieniem całokształtu sytuacji faktycznych i prawnych związanych z danym podmiotem;

są one dopasowywane do zdolności płatniczej,

np. podatek dochodowy;

 

Rynkowe, stanowią one istotny element kształtowania cen poprzez wpływ na strukturę kosztów, przy równoczesnym pomijaniu osoby obciążonej ciężarem podatkowym,

np. podatek obrotowy;

 

Fiskalne, służą one pokrywaniu potrzeb finansowych państwa poprzez przesuwanie dochodu narodowego od jednostki na rzecz ogółu.

 

Interwencyjne, służą głównie do oddziaływania na przebieg procesów gospodarczych lub społecznych;

 

Rzeczywiste, podstawa opodatkowania ustalona jest w wyniku postępowania podatkowego; kształtowana jest przez przebieg zdarzeń gospodarczych w określonym czasie;

są one uzależnione od wyników działalności gospodarczej.

 

Należne, podstawa opodatkowania ma charakter stały i jest niezależna od przyszłych zdarzeń gospodarczych;

wysokość obciążenia ustalana jest „z góry”.

 

Współcześnie, system podatkowy powinien realizować fiskalne, gospodarcze i społeczne cele; należy pogodzić te wszystkie cele;

podatki osobowe (miarowe) realizują społeczne cele opodatkowania, zwłaszcza zasad sprawiedliwości i równości są to podatki obciążające „anonimowy podmiot”;

podatki obrotowe, czyli podatki obciążające „anonimowy podmiot” realizują cele fiskalne; majątki majątkowe i przychodowe są odpowiednie dla osiągnięcia celów fiskalnych.

 

Klasyfikacja opłat publicznych,

kryterium przedmiotowe, opłaty za czynności organów administracji rządowej i samorządowej:

opłata sądowa, administracyjna:

ogólna (skarbowa),

szczególna (paszportowe),

osobiste (akt z USC),

rzeczowe (koncesje, zezwolenia),

opłaty stałe i zmienne,

opłaty za usługi podmiotów gospodarki publicznej;

opłaty za wywóz śmieci;

opłaty za przedszkola;

opłaty za korzystanie z dóbr objętych szczególną ochroną (środowiskowe);

opłaty adiacentowe (dopłaty).

Konstrukcja prawna podatku.

 

Kluczowe elementy w ujęciu normatywnym konstrukcji podatku:

precyzyjne określenie stanów faktycznych i prawnych podlegających opodatkowaniu;

ustalenie zakresu podmiotowego podatku;

ujęcie podstawy opodatkowania i kształtu taryfy podatkowej;

wskazanie zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatku.

 

Podmiot podatku, z reguły ustawa podatkowa wskazuje różne kategorie podatników, opierając się na rozwiązaniach przyjętych w ordynacji podatkowej;

Kategoriami tymi są:

osoby fizyczne;

osoby prawne;

jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej.

 

Ordynacja podatkowa dopuszcza ustanowienie podatnikami także innych generalnie wskazanych podmiotów.

 

Do kategorii podatników na mocy szczegółowego ustawodawstwa podatkowego należą między innymi:

podatkowe grupy kapitałowe;

gospodarstwa rolne;

spadki nie objęte;

małżonkowie.

 

Sposób dofinansowania przyjęty przez ustawodawcę w odniesieniu do podmiotowości podatkowej:

ustawodawca wskazuje pozytywnie na kategorie podatników podlegających obowiązkowi podatkowemu;

ustawodawca wskazuje negatywnie na kategorie podatników wyłączonych z obowiązku podatkowego.

 

Dlatego też w sensie konstrukcji prawnej, podmiotem podatku jest zbiór podatników pozytywnie określonych w ustawie, pomniejszony o tę kategorię, którą ustawa zwalnia z obowiązku podatkowego.

 

Zakres podmiotowy podatku powinien być kompleksowo, czyli w całości uregulowany w ustawie podatkowej.

 

Przedmiot podatku, pozwala on odpowiedzieć na pytanie: od czego podatnik płaci podatek? Znajduje to odzwierciedlenie w tytule aktu prawnego

np. podatek od nieruchomości; od spadków i darowizn; rolny; dochodowy; od gier; akcyzowy; od towarów i usług.

Przedmiot opodatkowania jest tym elementem konstrukcyjnym podatku, który zgodnie z art. 217 konstytucji, może być ujęty wyłącznie w ustawie.

 

Podstawa podatku, doktryna podatkowa wskazuje na dwa aspekty znaczeniowe – „podstawa opodatkowania”.

 

Aspekt konstrukcyjny, podstawa opodatkowania jest ujmowana jako jeden z elementów konstrukcyjnych podatku;

wyraża ona ilościowe lub wartościowe ujęcie przedmiotu opodatkowania w kategoriach ogólnych i abstrakcyjnych;

wielkość podstawy wyznacza sytuacja faktyczna lub prawna, z którą łączy się powstanie obowiązku podatkowego, tj. przedmiot opodatkowania;

podstawa wchodzi w skład przedmiotu opodatkowania.

 

Aspekt normatywny, podstawa opodatkowania w tym aspekcie może być rozumiana jako: zespół norm prawnych regulujących instytucję podstawy opodatkowania;

oznaczenie wielkości podstawy opodatkowania w danym rodzaju podatku;

ustalona w postępowaniu podatkowym w kategoriach jednostkowych i konkretnych-podstawa wymiaru podatku.

Przepisy prawne, które w poszczególnych rodzajach podatku, określają podstawę i przedmiot opodatkowania są wspólne.

Podstawa ma wymiar konstytucyjny, jest prawną konsekwencją przedmiotu opodatkowania.

 

Stawka podatkowa, może ona być:

kwotowa, to ilość jednostek pieniężnych, jaką należy zapłacić od danej podstawy opodatkowania;

procentowa, wyraża ona relacje pomiędzy wysokością podatku a wielkością podstawy opodatkowania. Stawki te przybierają formę:

stawki stałej, oznacza ona, że jedna i ta sama stawka znajduje zastosowanie do określenia wysokości podatku, niezależnie od tego jaka jest wielkość podstawy opodatkowania.

 

Skala podatkowa, jest to zbiór uporządkowanych (rosnąco lub malejąco) stawek procentowych znajdujących zastosowanie do podstawy opodatkowania.

Podstawowe typy skali:

progresywna, ujęta jako skala progresji globalnej bądź jako skala progresji szczeblowej;

regresywna.

 

W ustawodawstwie podatkowym mogą być stosowane następujące rodzaje stawek podatkowych:

 

Stawki proporcjonalne, zachowują one stały stosunek do podstawy opodatkowania;

przy zachowaniu tego samego stosunku między podstawą a stawką, kwota podatku zmienia się wraz ze zmianami podstawy; rośnie wraz ze wzrostem podstawy i maleje wraz ze zmniejszeniem się podstawy;

Najczęściej stawki te znajdują zastosowanie przy opodatkowaniu konsumpcji (dochód wydatkowany) oraz w podatkach typu przychodowego.

 

Stawki progresywne, stawka podatku rośnie wraz ze wzrostem podstawy opodatkowania; tempo wzrostu stawki jest szybsze od tempa wzrostu podstawy opodatkowania;

do progresji odnoszą się rozwiązania, dzięki którym można wyodrębnić:

 

progresja przyspieszona, stawka podatkowa zwiększa się wraz ze wzrostem podstawy opodatkowania;

progresja liniowa, stawka podatkowa w stosunku do zwiększającej się podstawy opodatkowania pozostaje stała;

progresja opóźniona, stawka podatkowa w stosunku do zwiększającej się podstawy opodatkowania zmniejsza się.

 

Stawki progresywne ujmowane są jako:

progresja globalna, oznacza, że do całej podstawy opodatkowania stosuje się jedną stawkę,

progresja szczeblowana, podstawę opodatkowania dzieli się na części i do każdej z tych części stosuje się osobną stawkę podatkową; stawki te stosowane są w podatkach dochodowych i majątkowych.

 

Stawki regresywne, istota ich polega na tym, że stawka podatku zmniejsza się wraz ze wzrostem podstawy opodatkowania.

 

Stawki degresywne, cechą charakterystyczną jest to, że w miarę zmniejszania się podstawy opodatkowania maleje stawka podatkowa;

jest to odwrócona progresja, którą rozpatruje się „z dołu do góry” a degresję „z góry na dół”; rozpoczyna się ona od najwyższej stawki podatkowej, która wraz ze spadkiem podstawy opodatkowania, odpowiednio zmniejsza się; stawki te znajdują zastosowanie w praktyce prawodawczej.

 

Przebieg progresji bezpośredniej, przebieg ten zależy od:

1. Wysokości stawki minimalnej, od której rozpoczyna się progresja i od wysokości stawki maksymalnej, przy której progresja się kończy.

2. Wielkości podstawy opodatkowania.

Intensywność progresji odczytuje się z kąta nachylenia krzywej, która powstaje, gdy podstawę opodatkowania naniesie się na odcinek M, a stawkę podatku na rzędną T;

podstawę opodatkowania można ująć w tzw. Stopnie;

długość i regularność lub nieregularność stopni decyduje o przebiegu progresji;

każdemu stopniowi skali odpowiada w przypadku stawek podatkowych tzw. Kwota wzrostu; kwota wzrostu w sensie rachunkowym, wyraża się różnicą między dwoma następującymi po sobie stawkami podatkowymi;

 

Cały obszar skali jest podzielony na określoną liczbę stopni;

dla wszystkich wielkości podatkowych jednego stopnia stawka podatku jest taka sama;

gdy stopnie są mała-tzn, że zbyt długo duża ilość średnich dochodów pozostaje bez opodatkowania;

gdy stopnie są wysokie-tzn, że stawka maksymalna przekształca się z czasem w stawkę proporcjonalną.

 

Ulgi podatkowe, ulga odnoszona do podatku jest synonimem zmniejszenia, zniżki podatku, zmniejszenia wysokości podatku, rozróżnia się zwolnienie od ulgi:

ulgi, tutaj ustawodawca nie rezygnuje z opodatkowania, gdyż jego zamiarem jest tylko redukcja obciążenia podatkowego;

jest ona korektą podstawy opodatkowania, stawki podatkowej kwoty podatku;

są one adresowane do określonych kategorii podatków, są kreowane przez sytuacje faktyczne lub prawne, czyli wiążą się z podmiotem i przedmiotem podatku, chodzi o wskazanie że sama zniżka wysokości podatku dokonuje się przez:

zmniejszenie podstawy opodatkowania, obniżenie stawek podatkowych, obniżenie kwoty podatku.

Wg. Ordynacji podatkowej, ulga to przewidziane w przepisach prawa podatkowego: zwolnienia,

odliczenia,

obniżenia,

zmniejszenia,

których zastosowanie powoduje obniżenie podstawy opodatkowania lub wysokości podatku.

 

zwolnienie, oznacza definitywne wyłączenie określonej kategorii podmiotów lub przedmiotów spod opodatkowania;

instytucja umorzeń jest elementem konstrukcji prawno-podatkowej i tym samym współdecyduje o kształtowaniu ciężaru podatkowego.

 

Kategorie podmiotów zwolnionych od opodatkowania są elementem konstrukcyjnym podatku, to rozwiązanie odkreśla, że tylko kategorie a nie pojedynczy podatnicy mogą być zwolnieni przedmiotowo.