Prawo – Prawo karne
PRAWO KARNE
Obowiązywanie ustawy karnej w czasie
Na podstawie przepisów ustawy karnej mogą być sądzone tylko te przestępstwa, które zostały popełnione podczas jej obowiązywania (ustawa nie działa wstecz, wyjątek ustawa o wymiarze kary dla zbrodniarzy hitlerowskich). Zasada lex retro non agit jest stosowana także przy zmianie przepisów, jeżeli czyn został popełniony pod rządami starej ustawy, kara jest wymierzana według ustawy, która jest względniejsza dla przestępcy.
Obowiązywanie ustawy karnej w przestrzeni
Polskie przepisy karne stosuję się do wszystkich osób, które popełniły przestępstwo na terytorium Polski oraz na polskim statku wodnym lub powietrznym. Nie podlegają polskim przepisom ani orzecznictwu polskich sądów: a) szefowie przestawicielstw państw obcych uwierzytelnieni w Polsce (ambasador, poseł nadzw., minister pełnomocny); b) osoby należące do personelu dyplomatycznego tych przedstawicielstw; c) osoby należące do personelu admininstracyjnego i technicznego tych przedstawicielstw;
d) członkowie rodzin w/w osób, jeżeli pozostają z nimi we wspólnocie domowej; e) inne osoby korzystające z immunitetu dyplomatycznego.
Przestępstwo uważa się za dokonane w miejscu, gdzie a) sprawca dopuścił się czynu, b) nastąpił skutek, c) skutek miał nastąpić. Karę wykonaną za granicą zalicza się w przypadku skazania osoby w Polsce. Ustawę karną stosuję się do cudzoziemców, którzy popełnili przestępstwo za granicą, jeżeli w miejscu popełnienia przestępstwa czyn był uznany za przestępny. Niezależnie od przepisów każe się cudzoziemców za przestępstwa przeciwko istotnym interesom politycznym lub gospodarczym Polski, przestępstwa ścigane na mocy umów międzynarodowych (handel narkotykami, niewolnikami, kobietami i dziećmi, piractwo).