Zasady opodatkowania
Zasady opodatkowania.
Zasady sformułowane przez A. Smitha:
Zasada dogodności, każdy podatek winno się ściągać w takim czasie i w taki sposób by podatnikowi było jak najdogodniej go zapłacić;
w przypadkach pośrednich dotyczących dóbr konsumpcyjnych, dogodność polega na tym, że konsument płaci podatek stopniowo, w małych ilościach, w miarę jak kupuje;
w podatkach od czynszu z ziemi lub z domów dogodność polega na tym, że pobór następuje wówczas, gdy istnieje największe prawdopodobieństwo, że podatnik ma go czym zapłacić.
Zasada równości, termin płatności, sposób zapłaty, suma jaką należy zapłacić powinny być jasno i zrozumiale określone.
Zasada taniości, koszty realizacji podatku państwo powinno utrzymywać na możliwie najtańszym poziomie;
jest to konieczne, aby jak największy udział procentowy dochodów z opodatkowania przypadł na rzecz dobra ogólnego, a nie były pochłonięte przez administrację podatkową.
Zasada równości,
koncepcja beneficyt, (ekwiwalencji korzyści), traktuje ona podatek jako opłatę ponoszoną przez obywateli za udzieloną im ze strony państwa ochronę;
wysokość ciężaru podatkowego powinna być wypadkową korzyści jakie podatnik czerpie z działalności państwa;
koszt świadczeń państwowych w odniesieniu do poszczególnych obywateli mają różną wysokość;
występuje prawidłowość, człowiek zamożny odnosi większe korzyści z działalności państwa niż biedny.
Koncepcja ability-to-pay ( zdolności płatniczej), została sformułowana w oparciu o wyróżnienie trzech rodzajów prywatnych dochodów będących przedmiotem opodatkowania, renta-zysk-płaca;
nikt nie powinien płacić wyższych podatków, niż jest w stanie płacić, albowiem państwo, które chce dalej istnieć musi troszczyć się o finanse swych obywateli;
rozkład ciężaru podatkowego w zależności od zdolności płatniczej oznacza rozkład ze względu na wysokość dochodu.