Pojęcie i rodzaj inwestorów, Bankowość inwestycyjna, Fundusze emerytalne, Venture Capital
Pojęcie i rodzaj inwestorów
Inwestorem jest osoba posiadająca zasoby inwestycyjne i chcąca je zainwestować.
Na rynku kapitałowym mogą inwestować osoby fizyczne i prawne.
Cechy:
-
- płynność obrotu
-
- skala ryzyka
-
- dochód
Do podstawowych kryteriów klasyfikacyjnych inwestorów można zaliczyć:
-
- rozmiary kapitału i profesjonalizm zarządzających kapitałem
-
- czas inwestowania
-
- źródła pochodzenia kapitału
Na rynku kapitałowym można wyróżnić dwie zasadnicze grupy inwestorów:
-
1. Inwestorzy indywidualni – może być każdy, nieprofesjonaliści, często korzystają z informacji zawartych w prasie; dwie grupy:
-
- akcjonariat pracowniczy – osoby które dostały akcje od spółki w której pracują
-
- gospodarstwa domowe
Inwestorów indywidualnych można podzielić na (zależy od stopnia zamożności, stopy zwrotu):
-
- inwestorzy indywidualni drobni
-
- inwestorzy indywidualni średni
-
- inwestorzy indywidualni więksi
-
2. Inwestorzy instytucjonalni
Do najpotężniejszych grup inwestorów instytucjonalnych należą:
-
- banki korporacyjne, banki inwestycyjne
-
- fundusze zbiorowego inwestowania
-
- fundusze ubezpieczeniowe i emerytalne
-
- fundusze typu venture capital
-
- przedsiębiorstwa
-
- Skarb Państwa
-
- inni np. domy maklerskie
Bankowość inwestycyjna obejmuje wiele usług finansowych do których można zaliczyć przede wszystkim:
-
- przeprowadzanie i gwarantowanie emisji na rynku pierwotnym
-
- działalność dealerską na rynku wtórnym
-
- konstruowanie i oferowanie nowych instrumentów finansowych przede wszystkim instrumentów pochodnych
-
- zarządzanie inwestycjami w instrumenty finansowe na zlecenie klientów
Fundusz zbiorowego inwestowania – rodzaje:
-
- zamknięte fundusze inwestycyjne – spółka inwestycyjna o określonej liczbie udziałów (akcji) które są kupowane i sprzedawane na rynku wtórnym
-
- otwarte fundusze inwestycyjne (fundusz powierniczy) – spółka inwestycyjna od której inwestorzy kupują udziały i które odsprzedają
Uczestnicy funduszy uzyskują korzyści:
-
- efekt skali gdyż fundusz może nabywać instrumenty o dużej wartości nominalnej (takie jak bony skarbowe) na które stać pojedynczego , drobnego inwestora
-
- profesjonalne zarządzanie inwestycjami gdyż fundusz zatrudnia zarządzających portfelem którzy są specjalistami w tej dziedzinie
Fundusze emerytalne i ubezpieczeniowe zarządzają znacznymi środkami
Fundusze typu venture capital – zapewniają zasilanie kapitałowe na okresy średnie i długoterminowe firmom, które nie weszły jeszcze na rynek papierów wartościowych z zamiarem późniejszej odsprzedaży udziałów lub akcji z zyskiem. Głównym obszarem lokat kapitałowych jest wspieranie działalności gospodarczej firmy o dużym potencjale wzrostu, finansowo zaawansowanych prac nad zastosowaniem nowoczesnych technologii, wprowadzenie do produkcji nowych lub zmodernizowanych produktów czy też unowocześnienie przedsiębiorstwa i działania prywatyzacyjne.
Przedsiębiorstwo może być inwestorem instytucjonalnym, może kupować akcje lub obligacje innych spółek.
Przyjmując jako kryterium czas inwestowania i aktywność na rynku kapitałowym inwestorów można podzielić na:
-
- inwestorzy krótkoterminowi o zachowaniach spekulacyjnych
-
- inwestorzy średnioterminowi
-
- inwestorzy długoterminowi
Przyjmując jako kryterium pochodzenie kapitału można wyróżnić:
-
- inwestorów krajowych (inwestycje w kapitał pochodzenia krajowego)
-
- inwestorów zagranicznych
-
- międzynarodowe instytucje inwestowania
Ryzyko inwestycyjne na rynku kapitałowym można określić jako potencjalny obiektywny i subiektywny odczuwalny stopień zagrożenia w uzyskaniu oczekiwanych przez inwestora korzyści ekonomicznych.
Przez pojęcie ryzyka rozumie się niebezpieczeństwo straty lub (inaczej) niebezpieczeństwo nie osiągnięcia celu założonego przy podejmowaniu decyzji.
Ryzyko można podzielić na:
-
- ryzyko właściwe funkcjonujące na zasadach wielkich liczb (np. klęski żywiołowe)
-
- ryzyko obiektywne związane z niemożliwością przewidzenia niektórych zmian (np. odkryć naukowych w przyszłości)
-
- ryzyko subiektywne wynikające z niedoskonałości działań człowieka (błędne przewidywanie koniunktury rynkowej)
-
- ryzyko polityczne -stabilność polityki społecznej i gospodarki (zaufanie do rządu itp.)
-
- ryzyko makroekonomiczne – ocena rozwoju gospodarczego
-
- ryzyko rynku – stabilność i płynność
-
- ryzyko technologiczne – zmiany procesów technologicznych
-
- ryzyko finansowe – stabilność pieniądza, kursy walutowe, podatki (możliwe zmiany i zagrożenia)
Można wyróżnić grupy instrumentów:
-
- Instrumenty finansowe o małym ryzyku i umiarkowanym ale względnie pewnym dochodzie (obligacje)
-
- Instrumenty finansowe o większym ryzyku i możliwości wyższych dochodów (akcje)
-
- Instrumenty finansowe o wysokim ryzyku i wysokich możliwych dochodach (instrumenty pochodne).
Strategie inwestycyjne rynku kapitałowego – kryteria:
-
- okres inwestowania
-
- ryzyko inwestycyjne
Jako kryterium bierzemy pod uwagę okres inwestowania;
-
- strategie krótkookresowe – horyzont czasowy od kilku sesji giełdowych do kilku miesięcy, decyzje opierają się na aktualnych relacjach między popytem a podażą na rynku papierów wartościowych; erystyczne jest to że te inwestycje charakteryzują inwestorów operujących kapitałem spekulacyjnym oraz cześć inwestorów indywidualnych którzy kupują akcje gdy ich cena jest niska a sprzedają gdy ich cena jest wysoka. Duży udział inwestorów krótkoterminowych może wpływać destabilizująco na rynek papierów wartościowych. Charakteryzują się dużą płynnością która wyraża się szybkością i łatwością zamiany papierów wartościowych na gotówkę
-
- strategie długookresowe – bazują na analizie emitentów poszczególnych grup papierów wartościowych, w mniejszym stopniu uważa się na bieżące wskaźniki. Duża ilość inwestorów wpływa stabilizująco na giełdę, tymi inwestorami są inwestorzy instytucjonalni (np. fundusze inwestycyjne).
Z punktu widzenia ryzyka inwestycyjnego wyróżniamy:
-
- strategie dochodowe – obejmują inwestycje w papiery wartościowe zapewniające względnie pewny dochód; stosowana przez inwestorów mniej skłonnych do ryzyka (obligacje, pewne akcje)
-
- strategie wzrostowe – zorientowane na zakup papierów wartościowych zakładających osiągnięcie zysku wyniku wzrostu cen giełdowych; są bardziej ryzykowne wiąże się to z trudnymi do przewidzenia zmianami globalnymi, z ryzykiem błędnej wyceny papierów wartościowych , z tej strategii korzysta wielu inwestorów ponieważ kiedy rośnie ryzyko rosną też dochody
Do podstawowych innych rodzajów strategii można również zaliczyć:
-
- metodę regularnego inwestowania – polega ogólnie na systematycznym lokowaniu stałej sumy pieniędzy w regularnych odstępach czasu na zakup określonego pakietu papierów wartościowych
-
- metodę stałego kapitału inwestycyjnego i stałej relacji kierunków inwestowania – przeznaczamy pewną kwotę na zakup akcji i kiedy cena zacznie rosnąć to różnice pomiędzy aktualną ceną a ceną zakupu przeznaczmy na zakup instrumentów pewnych (np. obligacji), a jak cena spada to sprzedajemy te obligacje aby uzupełnić kapitał początkowy
-
- metodę cenowo – wskaźnikową – opiera się na zasadzie przyjęcia \za podstawę decyzji inwestycyjnej określonego poziomu cen lub wskaźników papierów wartościowych wynikających z analizy danego rynku (np. wskaźnik indeksu giełdowego, wskaźnik P/E)
Inwestowanie portfelowe – jest chętnie stosowane przez inwestorów indywidualnych i instytucjonalnych
Rodzaje ryzyka i ich wpływ na całkowite ryzyko portfela
Źródła ryzyka:
Ryzyko całkowite:
-
1. Ryzyko specyficzne (dywersyfikowalne)
-
- ryzyko związane z działalnością gospodarczą – ryzyko związane z naturą przedsięwzięcia gospodarczego (biznesu)
-
- ryzyko finansowe – ryzyko związane ze źródłami finansowania działalności firmy
-
2. Ryzyko systematyczne (niedywersyfikowalne)
-
- ryzyko rynkowe – ryzyko związane z tendencją podążania cen akcji za ogólnym trendem rynku
-
- ryzyko stopy procentowej – niepewność związana ze zmianami stóp procentowych. Prawdopodobieństwo poniesienia straty spowodowanej wzrostem stopy procentowej
-
- ryzyko stopy reinwestycyjnej – ryzyko związane z reiwestycją dochodów z kapitału na niższy procent
-
- ryzyko siły nabywczej – ryzyko zmniejszenia siły nabywczej aktywów i dochodu przez przyszłą inflację
-
- ryzyko kursowe – niepewność związana ze zmianami wartości walut
Do podstawowych kryteriów wyboru zestawu portfela papierów wartościowych można zaliczyć:
-
- sformułowanie strategii inwestowania na rynku papierów wartościowych, głównie w aspekcie oczekiwanego dochodu i ryzyka inwestycyjnego (strategia bezpieczna, umiarkowanego bądź wysokiego ryzyka)
-
- analiza papierów wartościowych znajdujących się na rynku i uporządkowanie ich według ustalonych cen, na przykład akcje solidnych spółek (blue chips) niestabilnych czy spółek dużych i małych
-
- określenie horyzontu czasowego inwestycji portfelowych (długookresowych, krótkookresowych)
-
- dokonanie wyboru zestawu portfela z różnych grup papierów wartościowych i wybór z licznych dostępnych na rynku papierów wartościowych zestawu ograniczonego, według ustalonych wcześniej kryteriów
-
- określona cena posiadanego portfela i wprowadzenie korekt wynikających z bieżącej analizy rynku papierów wartościowych.
Mianem portfeli efektywnych określa się te dla których nie istnieje portfel o tej samej oczekiwanej stopie zysku i mniejszym ryzyku lub o tym samym ryzyku i większej stopie zysku.
Ryzyko inwestycyjne w systemie portfelowym zależne jest od ryzyka występującego przy poszczególnych papierach wartościowych i od ich udziałów w portfelu oraz od współczynników korelacji między nimi.


